Star Trek XI – błyszczący film o niczym

Zanim jeszcze film trafił do kin, wszystko było już właściwie przesądzone. Trzeba było się zachwycać. Negatywne opinie? Nie było. Wszyscy już uważali nowego Star Treka za arcydzieło. Marketing i reklama zrobiły swoje?
Nie jestem maniakiem Star Treka – lubię go, obejrzałem prawie wszystko, przeczytałem kilka książek z uniwersum. Powiedzieć, że z kina po “Star Treku XI” wyszedłem zawiedziony byłoby niedopowiedzeniem. Do teraz zastanawiam się “co oni cholera zrobili?”. Jestem nie tyle zawiedziony, co trochę przerażony, bo oto odszedł do historii jeden z moich ulubionych seriali. Zmieniono go w Transformersy IV.

Film jest OK. Jest wspaniałym widowiskiem. I tyle. Jest widowiskiem, bez większego sensu, bez emocji (tak jakby wszyscy poza o ironio Spockiem byli Wolkanami), bez jakichkolwiek związków z ideą Star Treka poza imionami. Idealnym graficznie. Dyskotekową feerią barw z płytkimi postaciami, którzy kierują się mętną motywacją – jakże to typowe dla Abramsa!
Wiem, że samo posiadanie takiej opini ześle na mnie gromy. Wierzcie, byłem zaskoczony, że film okazał się czymś takim. Spodziewałem się ciekawej historii, a co dostałem?
Po kolei. Pora na uzasadnienie mojego punktu widzenia.
Dalsza część tekstu zawiera spoilery, także proszę czytać na własną odpowiedzialność. Wymienię kilka punktów, które zapaliły u mnie czerwony alarm. Porównam w większości do Nemezis i Entka – najbardziej nielubianych przez fanów produkcji star trekowych, żeby pokazać, że to czego nie lubili jest w nowym Star Treku skondensowane.

Zniszczenie Wolkana

Bodajże najważniejsze wydarzenie filmu wywołało emocje jedynie w Spocku. Ludzie! W “Enterprise” nie lubiano Wolkan, a każda ich śmierć wywoływała większe wrażenie. Tutaj mamy inną epokę – Wolkanie są już potężnym członkiem Federacji, ważnym sojusznikiem, naukowym zapleczem. Gdzie te czasy, kiedy w Deep Space 9 wszyscy bledli, kiedy słyszeli że podbita została jedna z planet Federacji i przez pół sezonu chodzili przybici. Tutaj rozwalenie w pył planety założycieli Federacji nie robi na nikim najmniejszego wrażenia.

Federacja armadą

Federacja – mylona zresztą w filmie z Gwiezdną Flotą – jest przedstawiana jako militarna siła broniąca pokoju. Nie całkiem tak to wygląda w uniwersum Star Treka, nie całkiem tak.

Supernowa niszcząca galaktykę

Coś ich zdrowo pogięło z tą supernową, podobnie jak z “czerwoną materią”. Supernowa zniszczy najwyżej układ słoneczny. Wynikiem supernowej jest czarna dziura (lub gwiazda neutronowa). Supernową można przewidzieć pewnie kilka milionów lat wcześniej z dokładnością do setek lat.
Takie rzeczy jak supernowa niszcząca galaktykę pasuje do Star Wars pasują – do space fantasy, nie do science fiction. W Nemezis było podobnie z dziwaczną bronią klona Picarda, ale o niebo mniej przesadzono. Trudno przy okazji nie zauważyć, że fabuła STXI była po części stamtąd zerżnięta. Dwa filmy pod rząd o zwariowanych przywódcach Romulan? Komuś brakowało pomysłów. Widać to także dalej – niszczenie Ziemi niemal identyczne jak w Entku, a Nero to kopia klona Picarda. Taki klon klona, tylko inaczej wygląda i się nazywa, ale też jest łysy.
Przechodzenie przez czarną dziurę i statek z wirującą dupą pominę milczeniem. Nie chcę przeklinać.

Po jaką cholerę był tam Spock?

Po co był stary Spock? Żeby podpowiedzieć jeden wzór Scotty’iemu? Czy żeby móc pokazać Nimoya w trailerze? A po co był Nero? Nic nie robił, zginął bez sensu, poprowadził statek w przeszłość, a potem przez trzy lata spał. Chciał, żeby Spock obejrzał zniszczenie Wolkana, a dał mu niezbyt fajne miejsce do tego (i jeszcze go uwolnił, żeby mógł wszystkim opowiedzieć co się stało i jak temu zapobiec…). Pomijam już fakt, że miał cholernie głupią motywację. Komiksową, jak z seriali animowanych dla dzieci – był po prostu takim “głównym złym”. Nawet miał takie cool tatuaże.

Wyrzucono wszystko

Wyrzucono wszystko co tworzyło Star Treka – TNG, Deep Space 9, Voyager już nie mają sensu, skoro doszło do tak ogromnej zmiany linii czasowej. Agenci chroniący linii czasowej najwyraźniej zaspali albo wymarli, bo nie naprawili przeszłości i pozwolili Nero działać bezkarnie. Wszystko co obejrzeliśmy wcześniej można wyrzucić do rynsztoka.

Kosmici jak ze Star Wars

Wszyscy kosmici co do jednego – poza Wolkanami i Romulanami – wyglądali jak wyjęci ze Star Wars. Nawet scena z pamiętnym Jar Jarem, z tekstem “zawsze znajdzie się większa ryba” znalazła się w pewnej wersji w Star Treku XI.

Kompletny zanik ideałów Rodenbery’ego

W Entku pokazano konflikty między ludźmi i Wolkanami, problemy rasizmu i ksenofobii, powolnego kształtowania się późniejszej mentalności członków Federacji – totalnie tolerancyjnych i liberalnych. A co mamy w Star Treku XI? Naśmiewanie się z obcego-karzełka, rasistowskie uwagi pod względem Spocka i teksty jak “chcę im skopać jaja” o Romulanach (cytat bardzo niedokładny, bo niestety w kinie nie ma opcji przewiń i powtórz) pasujący bardziej do głupawego żołnierza armii USA niż dobrze wyszkolonego członka Gwiezdnej Floty.

Sceny jak z Unreala

Potyczki z fazerami wyglądały jak skaczący narwańcy w Unreal Tournament. Serio.

Muzyka i dźwięki

Muzyka nie miała wiele wspólnego ze Star Trekiem. Gdzie klasyczne motywy? No tak, skoro z klasyki tak niewiele ocalało, dlaczego zostawiać choć trochę muzyki?
Dźwięki jednak denerwowały najbardziej – kosmos nigdy nie był taki głośny. Statki wydają już podobnie idiotycznie dźwięki jak w Star Wars.

Sposób kręcenia

Ujęcia kamery z ręki najpierw w Firefly, a potem w BSG sprawiały, że widz był bliżej akcji, świat SF przedstawiony w tych serialach wydawał się realniejszy. Tymczasem w Star Treku XI przez odpustowe bliki światła, dziwne ujęcia kamery, zbyt ciasne ujęcia odrealniono to wszystko. Oglądając TNG mieliśmy wrażenie, że jesteśmy na mostku Enterprise, tutaj nawet trudno powiedzieć jak ten mostek wygląda, bo są tylko światła i zbliżenia na twarze.

Gigantyczne dziury w fabule

• Wolkanie wysłali S. O. S., ale przypadkiem zapomnieli dać znać dlaczego, a może nie zauważyli gigantycznego statku, który wierci dziurę im w środku miasta.
  Nie mieli też najwyraźniej żadnego promu, ani jakiejkolwiek obrony, dzięki której mogliby zestrzelić urządzenie – a przecież jak pokazano później wystarczyły ręczne fazery. Bardzo logiczne z ich strony.
• Dlaczego czerwona materia musi się znaleźć w centrum planety? Później pokazano, że nie musi – gdy zniszczono statek Nero. Supernowa też została zniszczona na odległość. Zatem Nero, nasz dzielny wkurzony górnik, wiercił niepotrzebnie. Co za głupek.
• Po co Spock wziął tyle czerwonej materii, jak wystarczyła kropelka?
• Dlaczego ojciec Kirka nie nastawił kursu i się nie zmył? Może miał skłonności samobójcze? Albo bał się ojcostwa?
• Statek wydobywczy jest taki potężny? Jasne, pochodzi z przyszłości, ale i tak nie powinien sobie radzić tak dobrze! To tylko statek wydobywczy. A tak łatwo pojmuje także futurystyczny, superszybki statek Wolkan! Górnicy górą!
• Spock nie mógł się (przynajmniej jawnie) zadawać z Uhurą, bo łamał tym protokoły floty. Kto jak kto, ale Spock był bardzo regulaminowy.
• Kirk przypadkiem trafia do jaskinii gdzie jest Spock. Pewnie to była mała planetka, taka tycia, jak w Małym Księciu. Takich przypadków jest więcej, znów nasuwa mi się Star Wars – tym razem niektóre książki, gdzie było podobnie.
• Kirk tak szybko zostający kapitanem – to było po prostu niemożliwe. Był kadetem na litość bogów!
• Czemu galaktykę (sic!) przed supernową (sic!) miał ratować ambasador-dziadek malutkim stateczkiem?
• Czemu Scotty się nie ugotował? Z rur wdobywała się para.
• Jak przeteleportowali się na Enterprise, skoro nie znali współrzędnych? Epic fail po prostu.
• Co robiła niewolnica Oriona w akademii floty i gdzie do cholery byli Andorianie?
• Dlaczego statek Nero jak już cofnął się w czasie nie uratował Romulusa po prostu usuwając zagrożenie ze strony supernowej wtedy (szczególnie że mieli wszystko czego potrzebowali, bo Spock i jego statek także się cofnęli w czasie)?

Dla mnie to nie był Star Trek. Nie nadawało się nawet na odcinek Star Treka, wymagałoby zmiany wszystkiego poza główną ideą rewanżu i powrotu Spocka. Już wolałem Bermana i Bragę.
Z Battlestar Galactica zrobiono coś znacznie, znacznie lepszego niż klasyczny serial. W przypadku Star Treka zaś wyszło wielkie niewiadomo co.

Może niedługo napiszę obiektywną recenzję, z wypunktowaniem dobrych i złych stron. Na razie tyle, tekst pełen emocji, więc wybaczcie. Pominąłem pewnie wiele rzeczy, które mnie w filmie uderzyły, nie napisałem oczywiście o rzeczach, które mi się podobały, bo nie o tym jest tekst.
Ciekawe czy jestem jedyny, któremu nowy Star Trek się nie podobał? Czekam na komentarze, proszę bez wieszania psów na autorze.